Spontaan besloot ik er gisteravond met mijn zoon in de auto op uit te trekken. In de hoop dat de hemel onbewolkt zou zijn en wij de meteorietenregen die was voorspeld te zien konden krijgen. Helaas trok zich een dik pak wolken boven Zwolle samen. Toch kon ik het niet nalaten het enthousiasme van mijn zoon in audio vast te leggen. Onderstaande korte reportage is het resultaat.
Het is weer tijd voor de zomerkermis in Zwolle. Vanmiddag met mijn zoon even een kijkje genomen. Altijd weer leuk.
Verbluffend alleen hoe snel je er overheen gelopen bent. Is de kermis kleiner dan ik hem mij herinner of beleef ik het fenomeen anders dan ik als kind deed? Voor mijn gevoel bracht ik vroeger uren op de kermis door. Samen met mijn opa, die daarvoor guldens uit de gokkast in zijn café gehaald had.
Meeste munten
Ook toen zal de kermis duur geweest zijn. Het hield me toen alleen niet bezig. Mijn opa zorgde voor de harde pecunia’s. En beleefde soms nog meer lol aan alle kermisattracties dan ik zelf deed.
Zo vond hij het spel met de bulldozer fantastisch. Met één dichtgeknepen oog precies mikkend op de plek die de meeste munten zou moeten opleveren. Op dat soort momenten was mijn opa meer kind dan ik zelf kon zijn.
Touwtjetrekken en blikgooien
Toen we vanmiddag de kermis naderden deinsde mijn zoon al direct terug voor het vele lawaai. Op de één of andere manier is hij daar extra gevoelig voor. Was dat 30 jaar geleden ook al zo? Geen idee eerlijk gezegd.
Veel dingen wil mijn zoon niet. Omdat hij ze te eng, te druk of te gevaarlijk vindt. Touwtjetrekken én blikgooien is daarentegen een gegarandeerd succesnummer. En de onvermijdelijke suikerspin natuurlijk. Die mag ook niet ontbreken.
Al met al hadden vader en zoon best veel lol. Ook al is het heel anders dan ik me van vroeger meen te herinneren.
Ook als je nu nog de beelden van de toespraak van Martin Luther King op 28 augustus 1963 terugziet kruipen je de rillingen over de rug.
Voor veel Amerikanen gold hetzelfde bij menig speech die Obama uitsprak tijdens zijn verkiezingscampagne. Zelfs de grootste zwartkijker kreeg door Obama weer vertrouwen in de toekomst.
Vandaag staat de wereld in rep en roer. Rellen in Londen. Financiële markten die in paniek raken, beurskoersen die kelderen en politici die schitteren in afwezigheid. Ook Obama stelde in zijn vanavond gehouden toespraak teleur.
Juist nu hebben we een visionaire, daadkrachtige leiders nodig. Een leider die het voortouw neemt. Wil de echte leider opstaan?
Afgelopen nacht werd de kredietstatus van de Verenigde Staten verlaagd van AAA naar AA+. China maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om Amerika te verwijten aan schulden verslaafd te zijn. De dollar moet – als het aan de Chinezen ligt – onder internationaal toezicht komen. Ook is het tijd voor een nieuwe wereldmunt.
Is dit realistisch? Misschien zelfs wel haalbaar? Hoe is zo’n oproep van China te duiden? Hier zou ik op radio en televisie economen als Mathijs Bouwman wel eens over willen horen. In plaats van de het zoveelste Jip en Janneke item over schuldplafonds én het niet meer kunnen betalen van lopende rekeningen door een wereldmacht als Amerika.
Gelukkig kennen we in Nederland het programma Tegenlicht. Een diepgravend documentaire programma waarin al jaren voordat zaken beginnen te spelen de juiste mensen de juiste vragen stelt. Bijvoorbeeld tijdens de op 14 januari 2008 uitgezonden aflevering ‘De dag dat de dollar valt’, waarin uiteengezet wordt wat er met de wereldeconomie kan gebeuren als het vertrouwen in de VS verdwijnt.
Tegenlicht uitzending ‘De dag dat de dollar valt’.
Ik was destijds zwaar onder de indruk van deze aflevering. Later dat jaar brak de kredietcrisis uit. Het geschetste doemscenario bleek allesbehalve ondenkbaar te zijn.
Net op het moment dat de wereld een beetje lijkt te herstellen van de wereldwijde economische gevolgen van de kredietcrisis, lijkt de veenbrand nog niet geblust en in volle hevigheid op te laaien. Wekenlang steggelen stuurloze politici in de VS over het schuldenplafond én ook in de EU weten de landen nauwelijks overeenstemming te bereiken over hoe de financiële crisis rond landen als Griekenland, Spanje en Italië het beste kan worden beteugeld.
En dan is het ineens zaterdagochtend en blijkt de kredietstatus van de VS te zijn afgewaardeerd van AAA naar AA+ en laat China ineens van zich horen. Wat zegt dit over de wereldeconomie? Neemt China de leidende rol van de VS over. Is de VS een zieltogend wereldrijk dat het ooit zo machtige Romeinse rijk achterna gaat?
In de Tegenlicht aflevering ‘Agenda 2008′ is superbelegger Jim Rogers er niet mis te verstaan duidelijk over. Hij verhuisde met zijn gezin van New York naar Singapore. Omdat hij voorzag dat het einde van Amerika in zicht was.
De 19e eeuw was de eeuw van Groot-Brittanië. De 20ste eeuw was de eeuw van de VS. De 21ste eeuw wordt de eeuw van China. Of we het nu leuk vinden of niet.
De redenering van Rogers volgend is het dus niet zo zeer de vraag of China de nieuwe wereldmacht zal worden, maar wanneer dat gaat gebeuren.
Tegenlicht uitzending ‘Agenda 2008′
Wat er waar ter wereld ook plaatsvindt, tegenwoordig kun je er real-time bij zijn. Misschien dat dit wel mijn gevoel een wereldburger te zijn versterkt. Toch denken multinationals en regeringen daar anders over. Het evangelie van de vrije markt uitsprekend lukt het niet rechtstreeks in de VS een i-pad aan te schaffen.
Ik vind dat best moeilijk te begrijpen. Wil ik hier een i-pad Wifi 64 gb kopen dan kost me dat 679 euro. Een zelfde exemplaar gaat in de VS voor 699 dollar over de toonbank. Met de huidige wisselkoers betekent dit een prijsverschil van ruim 230 euro! Ja, u leest het goed; ruim 230 euro! Alsof je een emmer leegschudt.
In gat springen
Wil je toch je gadget uit de VS halen, dan moet je allerlei opgeworpen barricades zien te slechten. Een Amerikaanse webwinkel accepteert jouw Nederlandse ip adres niet. Dus heb je tijdelijk een Amerikaans ip adres nodig. Dat is zo gepiept. Dan de volgende hobbel. De Amerikaanse webwinkel accepteert jouw Nederlandse credit card niet. Ook daar is een oplossing voor, door een pre-paid creditcard uit de VS aan te schaffen. Maar helaas. Als je alles denkt te hebben overwonnen kamp je nog met een laaste probleem. De overzeese webwinkel verscheept niet naar een Nederlands adres.
Uiteraard zijn er bedrijven die in dit gat springen. Ze laten jouw het aanschafbedrag aan hen overmaken, kopen voor jou het apparaat of laten het door jou gekochte naar een Amerikaans adres versturen en verzenden vervolgens jouw aanschaf naar jou in Nederland. Probleem opgelost.
Prijsvoordeel
Helaas. Het eerste bedrijf dat ik hiervoor benader zegt niet aan mijn wens te kunnen voldoen. Waarom niet? Omdat hun kosten en de 19% BTW dat de douane rekent het prijsvoordeel als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. En zo ben je dan weer terug bij af. Als de wereldburger die je jezelf voelt, maar die je van bedrijven en overheden niet mag zijn.
Wie kent die scene’s niet? Gevangenen die aan elkaar geketend zich het schompes werken. Onder het waakzame oog van een nors kijkende, zwaar bewapende bewaker. In menig Hollywoodfilm komen deze chain gangs voor. Als het aan de reclassering in Nederland ligt krijgen ook Nederlandse taakgestraften een felgekleurd hesje aan. Met de eufemistische tekst ‘Werkt voor de samenleving’. Of is er toch een verschil?
Volgens de reclassering wel. Sjef van Gennip benadrukt dat in Nederland de hesjes niet bedoeld zijn om mensen aan de schandpaal te nagelen. Wat volgens mensen die kritiek op de Amerikaanse gang van zaken hebben daar wel het geval is. Nee, het is volgens Van Gennip bedoeld om het verkeerde beeld dat bij veel Nederlanders heerst over taakstraffen bij te stellen. Tegenover het NOS zegt Van Gennip hierover:”Over het algemeen denken mensen dat een taakstraf niets voorstelt. Er wordt negatief over gedaan, omdat burgers eigenlijk niet weten wat het inhoudt.”
Digitale schandpaal
Dus geen extra straf voor de taakgestraften, maar een opvoedkundig lesje voor de Nederlander die te gemakkelijk over taakstraffen denkt. Je zou het bijna geloven, zo overtuigend klinkt het. Maar is er daadwerkelijk een verschil tussen de Amerikaanse en de Nederlandse benadering? In mijn beleving niet. Met een hesje ‘Werkt voor de samenleving’ sta je in Nederland net zo voor paal als je in de VS zou doen als onderdeel van een chain gang. Laat de reclassering een leuke SIRE campagne starten als het beeld dat bij Nederlanders over de taakstraf heerst moet worden bijgesteld. Daar hoeft de taakgestrafde dan in ieder geval geen lijdend voorwerp bij te zijn.
Ondertussen komt vandaag het bericht in het nieuws dat het op internet publiceren van foto’s en filmpjes van criminelen strafbaar wordt. 25.000 euro boete voor de degene die toch het lef heeft de privacy van criminelen te schenden. Want daders aan een ‘digitale schandpaal’ nagelen mag niet.
Onguur en gevaarlijk
Volgt u het nog? De digitale schandpaal is uit den boze, maar de fysieke schandpaal van het oranje hesje mag zonder meer.
Als ik de ondernemer was die foto’s op internet plaatst zou ik de redenering van Reclassering Nederland doortrekken. Nee, we nagelen mensen niet aan de schandpaal. Het is om de Nederlander die denkt dat criminelen er altijd onguur en gevaarlijk uitzien voor te lichten. Criminelen zien er uit zoals u en ik. Daar willen we mensen bewust van maken. Daar kom je als ondernemer vast wel mee weg. Het lukt de reclassering immers ook.
Ik ben een nieuwsjunk. Een dag geen journaal kijken is voor mij geen optie. Eén actualiteitenrubriek per dag is toch wel zo’n beetje het minimum. Nieuws over de meest uiteenlopende onderwerpen boeit mij enorm. Ik weet graag van alles over de meest uiteenlopende dingen. Toch kan ik mij ook ontzettend aan nieuws ergeren.
Diliff/Wikimedia Commons
Neem nu de manier waarop de media de afgelopen weken verslag deden van de Amerikaanse schuldencrisis. Mag Obama meer geld gaan lenen of moet hij vanaf 2 augustus de hand op de knip houden? Dat was de prangende vraag die alle media dag in dag uit bezig hield. Op een manier die ons nieuwsconsument bijna het gevoel gaf dat het einde der tijden naderde.
Crisis afgewend
Toegegeven, het beeld dat het machtigste land ter wereld zijn rekeningen niet kan betalen spreekt erg tot de verbeelding. Bovendien laat dit probleem zich makkelijk vertalen in Jip en Janneketaal en dreigt een nieuwe wereldwijde recessie als in de VS de politieke tegenstanders niet tot overeenstemming komen.
Inmiddels weten we de afloop. Obama is niet blij met de uitkomst, maar heeft overeenstemming bereikt met de Republikeinen. We kunnen allemaal weer rustig slapen. De crisis is afgewend. Op naar het volgende door de media volledig uitgemolken nieuwshype.
Split screens
Want waarom maken de Nederlandse media er zo’n soap van? Ook al waren er geen ontwikkelingen, toch was het Amerikaanse schuldenplafond weer prominent in het nieuws aanwezig. Inclusief de zoveelste samenvatting in waar het in de kern om draait. Alsof je dat als nieuwsconsument de laatste dagen had kunnen missen.
Het scheelde niet veel of de journaals hadden een tikkend geluidje onder de items gemonteerd. Of een klokje in beeld laten aftellen. Ieder item werd immers afgesloten met de dreigende tekst dat er over 4, 3 of 2 dagen echt een oplossing uit de hoge hoed getoverd moest zijn. Want anders….. De gemiddelde soapaflevering heeft een minder spannende cliffhanger. Om het nog spannender te maken raad ik de jongens en meisjes verslaggevers aan volgende keer met split screens te gaan werken. Zoals bij de bloedstollende serie 24 gebeurde. Dan zitten we pas echt op het puntje van onze stoel naar het journaal te kijken.
Duizelingwekkende hoogte
Ik klink vast cynisch. Misschien zelfs wel sarcastisch. Dat zou best kunnen. Feit is echter dat ik me een beetje in de maling genomen voel door de hedendaagse journalist die het nieuws voortdurend loopt te hypen én versoapen. Want horen wij verder nog iets van dingen die ooit zo prominent in het nieuws waren? Krijgt u nog mee hoe het tegenwoordig met het eens zo krachtige verzet in Iran gaat? Wat er in Egypte gebeurt nu het volk het plein weer vrijgegeven heeft? Nu de Spaanse jongeren hun vergelijkbare pleinacties hebben opgegeven? Heeft u enig idee of de Libische rebellen het uiteindelijk gaan winnen van Khadafi of niet? En Julian Assange van Wikileaks. Hoe staat het daar eigenlijk mee? Komt zijn zaak nog eens voor de rechter? Nee, je hoort er zelden iets van. Op een enkel onbeduidend kort berichtje na.
Wat mij betreft mag journalistiek Nederland stoppen met het versoapen van nieuws. Ik ben het zat om de spanning door de nieuwsmedia tot duizelingwekkende hoogte te laten oplopen. Vervolgens gewoon overstappend op de volgende hype. Ik wil blijvend op de hoogte gehouden worden. En niet de zoveelste nieuwssoap als een nachtkaars zien uitgaan. Zeker als het gaat om dingen die er toe doen.
Kruistocht
Gepubliceerd op maandag 25 juli 2011 Algemeen 1 CommentTags:aanslag, Breivik, lone wolf, Noorwegen
Een bijna idyllische gemeenschap waar rust en vrede heerst wordt afgelopen vrijdag opgeschrikt. Een dood en verderf zaaiende man pleegt een bomaanslag. Om vervolgens in alle koelte om zich heenschietend tientallen jongeren te doden. Drie dagen lang houdt deze daad mensen op verschillende sociale media behoorlijk bezig. Aan deze stortvloed aan nieuws, feiten, meningen, zieke grappen en dito reacties op verschillende fora valt weinig toe te voegen. Op één ding na dan. De link met de eerste kruistocht in 1069.
Toeval
Wat mij bij dit soort daders opvalt is hoe ze over een langere periode van ogenschijnlijk normaal individu transformeren tot een volstrekt gestoord iemand. Puttend uit diverse historische bronnen boetseren ze hun eigen, verwrongen wereldbeeld. Een wereldbeeld waarbij hun ideologie de enige juiste is en ze zelfs geen aansluiting meer lijken te vinden bij de meest extreme groeperingen.
Van de jongens die het bloedbad op de Columbine Highschool aanrichten is bekend dat ze Nazi sympathieën koesterden. Dat ze op 20 april 1999 toesloegen kan in mijn ogen dan ook niet worden afgedaan als toeval. Die dag is immers de geboortedag van Hitler.
Eerste kruistocht
Maar hoe zit het dan met het historisch besef van de Noor Breivik die afgelopen vrijdag Noorwegen met zijn daad in een staat van shock bracht? Was voor hem 22 juli een willekeurig gekozen datum? Of zat er meer achter? Misschien doet hij daar vanmiddag bij zijn voorgeleiding zelf uitspraken over.
Feit is dat Breivik zichzelf als tempelier zag. Een ridder die zijn eigen kruistocht wilde voeren tegen de Islam. Feit is ook dat in 1069 de eerste kruistocht begon. Een militaire expeditie met als doel het Heilige Land op de moslims te heroveren. En feit is ook dat op 22 juli 1069 Godfried van Bouillon gekozen werd als eerste verdediger van het heilige graf van het koninkrijk Jeruzalem. Kortom, Breivik ziet zichzelf als moderne tempelier geroepen de kruistochten van de Hoge middeleeuwen anno 2011 te doen herleven.
Het is weer eens zover. De laatste tijd besteed ik weinig tijd aan mijn weblog. Waarom? Omdat ik het simpelweg te lastig vind mijn aandacht over verschillende sociale media te verdelen. Op dit moment ben ik actief op Twitter, Facebook én Google+. Dat alleen is eigenlijk al teveel van het goede. Dan ook nog een weblog bijhouden grenst aan het onmogelijke.
Ik heb dat eerder gemerkt bij mezelf. Op de momenten waarop ik veel energie in bloggen stop, neemt de energie die ik in Twitter steek rechtevenredig af. Het lijken wat dat betreft wel communicerende vaten. Gelukkig was ik nauwelijks actief op Facebook.
Voldoende interactie
De laatste tijd is dat echter veranderd. Waarom? Omdat een groot aantal collega’s aardig actief op Facebook is én daardoor dit sociale medium stukken leuker voor me is dan het voorheen voor was. Plezier beleven aan sociale media staat en valt immers bij voldoende interactie. Daarom is het voor veel mensen ook best lastig een blog bij te houden.Er wordt gewoonweg weinig gereageerd. Juist het krijgen van reacties maakt bloggen interessant. Wil ik voor dovemansoren in het wilde weg roepen dan pak ik wel een megafoon en ga op het dak staan. Minstens zo effectief.
Sinds ik meer mensen ken die actief Facebook gebruiker zijn is Facebook dus een stuk leuker geworden. Zo leuk zelfs dat het min of meer de functie van het bloggen overneemt. Het is op Facebook immers best goed mogelijk wat langere berichten te posten.
Gemeengoed
Google+ daarentegen verkeerd nog teveel in het stadium waar Twitter zich vijf jaar geleden in bevond. Slechts een enkele early adopter is er min of meer fanatiek mee bezig. Daar berichten posten levert dus weinig interactie op. Zodra Google+ meer gemeengoed wordt zal ik er waarschijnlijk meer gebruik van gaan maken. Op zich wel jammer want Google+ heeft het in zich een indrukwekkend sociaal medium te worden. Zeker als geleidelijk aan meer en meer Google diensten geïntegreerd worden.
Toch heb ik naar aanleiding van dit artikel ook mijn bedenkingen. Vanuit praktisch oogpunt zou ik het liefst zien dat alle verschillende sociale media en sociale media platforms verregaand geïntegreerd worden met elkaar. Dat je vanuit Google+ alle sociale media accounts die je hebt gelijktijdig kunt bijwerken. Toch heeft dat één groot nadeel. Slechts één wereldwijd dominerend bedrijf krijgt wel heel veel kennis over je persoonlijke interesses én internetgedrag.
Privacy schenden
Door al die informatie (en kennis is macht en bovendien veel geld waard) vrijwillig aan een bedrijf als Google af te staan, hoef je helemaal niet bang te zijn dat bedrijven je privacy schenden. De angst voor een alles en iedereen in de gaten houdend Big Brother is volkomen onterecht. Het is erger. Je creëert vrijwillig je eigen Big Brother. Gratis en voor niets.
Terwijl we ons inschrijven in een bel me niet register omdat we niet willen dat onze gegevens doorverkocht worden aan callcenters die ons vervolgens met allerlei aanbiedingen lastig vallen, gebruiken we uitsluitend Google nog als zoekmachine. Waardoor Google echt alles over ons weet en met die informatie haar inkomsten in het tweede kwartaal van 2011 met 32 procent kon zien toenemen!
Bordjes
In de pogingen die ik onderneem verschillende sociale media bij te houden voel ik me bij tijd en wijle net zo’n circusartiest die meerdere bordjes in de lucht probeert te houden. Even te weinig aandacht geven aan één van die bordjes betekent onherroepelijk dat uitgerekend dat ene bordje op de grond kapotvalt. Toch is het misschien wenselijker zelf al die accounts stuk voor stuk zelf bij te houden. In plaats van dat door slechts één bedrijf te laten doen. Of dat bedrijf nu Facebook of Google heet. Misschien houdt je dan meer controle over wat men doet met de informatie die je vrijwillig prijsgeeft.
Laatste Reacties